Midnight Club: Los Angeles - Impressies

Midnight Club: Los Angeles (X360, PS3)

Gespeeld | 24 juli 2008 - Toen de film The Fast & the Furious het hele illegale racewereldje populair maakte, stapte de gamesindustrie daar maar wat graag in. Stoere gangstahs die met geilgepimpte whips elkaar moolah afhandig proberen te maken en in de silicon valleys van de hete bitches willen kruipen waren bijzonder hot. Dit zagen we in de Need for Speed: Underground-games en in Midnight Club 3: DUB Edition.

Dat laatste deel is al 3,5 jaar oud, maar het concept staat nog steeds. Stoere bakken die je naar eigen smaak kunt aanpassen, opklimmen in het illegale straatracecircuit en natuurlijk een open stad. Dit keer is dat Los Angeles, die misschien niet een op een is gekopieerd, maar er bijzonder goed uitziet, veel herkenningspunten heeft en bovendien erg groot is. De omvang van de stad valt direct op in het menu. Op de achtergrond zie je een in-game kaart van Los Angeles, hier kun je je races kiezen. Zodra je een race gekozen hebt, wordt er vanuit de kaart snel ingezoomd naar straatniveau tot de camera weer achter je auto staat. Je wordt op deze manier nooit echt uit de game gehaald. Weinig menu's en veel racen, daar draait het om in Midnight Club: L.A.

Zoals je kunt verwachten ben jij namelijk een coureur die nieuw is in de stad en moet opklimmen op de sociale ladder van adrenaline-junkies. Geen bijzonder verhaal dus, maar wel op een lekkere Rockstar-manier verteld. De stemmen zijn goed ingesproken en je concurrenten worden met een flinke dosis humor neergezet. De game draait bovendien op de GTA IV-engine, dus ook met de lichaamstaal van de personages zit het helemaal goed. Ik word hier wel enthousiast van, want racegames worden altijd leuker als het allemaal wat persoonlijker wordt. Je weet tegen wie je racet, wie je moet verslaan en wie je in zijn gezicht kunt uitlachen als je hem verslaat.

Grappig aan Midnight Club: Los Angeles is echter dat je je tegenstanders niet per se hoeft te verslaan. Sterker nog, mij werd verteld dat je geen enkele race hoeft te winnen om de game uit te spelen. Het draait in Midnight Club namelijk om het opbouwen van reputatie, meer respect betekent dat je meer races vrijspeelt. Ook als je verliest verdien je respect, alleen veel minder dan als je wint. (En je zult vast de reputatie krijgen van die sukkel met wie iedereen medelijden heeft, omdat hij het maar blijft proberen.) Dus om een bepaalde race vrij te spelen moet je bij wijze van spreken dat ene toernooi een keertje winnen, of twintig keer verliezen. Dat is natuurlijk niet de manier waarop je de game zou moeten spelen, maar deze opzet zorgt ervoor dat je nooit vast hoeft te zitten. Je zult op de ene of andere manier moeten doorzetten, maar het zal je in ieder geval nooit gebeuren dat je op één bepaalde race blijft steken.

De races komen bovendien in allerlei soorten maten. De eerste die ik speelde was een vrij standaard checkpoint-race in een Mitsubishi 3000GT VR-4. Een auto die zeer dicht op het asfalt ligt en bijzonder veel grip heeft. Met deze auto kun je vrij eenvoudig door het drukke verkeer zigzaggen en de verschillende checkpoints halen om uiteindelijk als eerste over de finish te komen. Dit type race kun je het best vergelijken met de races uit GTA IV. Dit is echter niet het enige racetype dat er is. Een bepaalde racer die ik tegenkwam in de stad nodigde ik uit voor een race door met mijn lichten te knipperen. Zoals ik al zei wil Rockstar je in deze game zoveel mogelijk laten racen, dus zodra je een uitnodiging hebt geaccepteerd zul je meteen al naar de startlijn moeten racen.

Bij de startlijn begint vervolgens mijn tweede 'echte' race: de Red Light-race. Bij dit type races komt de open wereld van Midnight Club: LA pas echt goed naar voren. De start is een vast punt, de finish is een vast punt, maar het hele gebied daartussenin is helemaal vrij. Je moet zelf dus op zoek naar de snelste route en dit is niet eenvoudig. Je kijkt naar je kaart linksonder in het scherm, maar moet ook het verkeer in de gaten houden en altijd alert blijven voor eventuele shortcuts. Door de complete vrijheid die je hebt bij het racen is geen race hetzelfde en dat is gewoon erg vet. Je bent zelfs zo vrij, dat als je geen zin hebt om te racen, of halverwege al merkt dat het geen succes gaat worden, dat je er ook lekker vandoor kunt gaan om te genieten van de omgeving.

Die tweede race heb ik gedaan met een Dodge Challenger Concept, een typische Amerikaanse muscle car. Een erg lekkere bak die veel minder strak op de weg ligt dan de Mitsubishi, maar die het moet hebben van brute kracht. Tot slot heb ik een snelwegrace gedaan, want snelwegen heb je meer dan genoeg in Los Angeles. In Midnight Club: LA zijn de Freeway-races een stuk sneller dan de overige races en daardoor stuurt je wagen in deze anders. Waar je in overige races echt een bocht naar links of rechts maakt door te sturen, verander je van baan als je op de snelweg bent. Vergelijk dit maar met de dragraces in Need for Speed Underground. Een tikje tegen de linker stick zorgt er dus voor dat je opzij gaat met je auto, maar de neus zal automatisch direct weer naar voren richten. Dit werkt perfect en zorgt ervoor dat de freeway-races weer wat extra afwisseling bieden.

De snelwegrace heb ik met een Saleen S302 Extreme gereden, en die ik eerst flink onderhanden heb genomen. Alle opties die je daarbij zou verwachten zijn aanwezig. Je kunt meerdere lagen afbeeldingen op je auto plakken, verschillende kleuren neonlicht kiezen, je ramen tinten, velgen selecteren en verschillende body-kits op je auto plakken. Niets revolutionairs wat dat betreft, gewoon simpel, maar lekker uitgebreid. Ook tof is dat het interieur ook aangepakt kan worden, dat is vooral interessant voor gamers die het liefst racen met een cockpit-view.

Midnight Club: Los Angeles weet me niet te verrassen en dat hoeft ook helemaal niet. De game laat je retesnel racen in een grote open stad. Het ziet er allemaal strak uit en Midnight Club: LA heeft nu al een compleet constante framerate. Ik vind dat het wel weer eens tijd wordt voor een lekkere straatracer in de aard van NFS: Underground en Midnight Club 3 en volgens mij gaat deze game die wens perfect vervullen.

Geplaatst op donderdag 24 juli 2008 om 18:00 door Youri Dechesne (Youri D)